Bier: Peerd van Ome Loeks en IPA

Het Peerd van Ome Loeks (Lukas) is een iconisch standbeeld in de stad Groningen. Het beeld is gebaseerd op een bekend volksliedje uit de regio en toont Ome Loeks, een fictief personage, die een paard (Peerd) leidt. Het standbeeld staat symbool voor de folklore en de Groningse identiteit.

De Loeks waarover gezongen wordt is waarschijnlijk Lukas “Loeks” van Hemmen (1876-1955). Lukas bezat een kroeg en stalhouderij aan de Aweg in Groningen, De Slingerij. De beste man was de eigenaar van een beroemd renpaard, Appelon geheten, waar het niet goed mee afliep. Op een dag trapte het paard naar de stalknecht waarop Loek het ongedurige paard met een riek terugdreef. Daarbij zou Appelon een verwonding opgelopen hebben. Enkele dagen later overleed het renpaard. Toen de paardenslager het kadaver kwam halen zouden een paar jongens ’t Peerd van Ome Loeks is dood hebben gezongen.

Het beeld, ontworpen door kunstenaar Jan de Baat, werd in 1959 onthuld en staat prominent op het hoofdstation van Groningen. Het Peerd van Ome Loeks is meer dan alleen een standbeeld; het vertegenwoordigt een gevoel van trots en verbondenheid onder de Groningers. Het is een ontmoetingsplek, een herkenningspunt voor mensen die de stad bezoeken en een symbool van de lokale cultuur.

Het beeld heeft door de jaren heen verschillende restauraties ondergaan om zijn glans te behouden en zijn rol als cultureel symbool te versterken. Voor veel Groningers blijft het Peerd van Ome Loeks een geliefd en betekenisvol onderdeel van hun erfgoed, dat de rijke geschiedenis en het karakter van de stad Groningen weerspiegelt.

De tekst van het liedje over het Peerd van Ome Loeks is hieronder te lezen. De melodie is hetzelfde als dat van het sinterklaasliedje Daar wordt aan de deur geklopt. De melodie dateert uit de 17e eeuw.

Peerd van Ome Loeks is dood, Loeks is dood, Loeks is dood,
Peerd van Ome Loeks is dood, hartstikke dood.
Guster nog goud gezond, sluig ‘e mit steert in ’t rond
Peerd van Ome Loeks is dood, hartstikke dood.
Peerd van Ome Loeks is dood, Loeks is dood, Loeks is dood,
Peerd van Ome Loeks is dood, hartstikke dood.
Haar ‘k hom moar vreten geven, din was ’t wel in leven bleven.
Peerd van Ome Loeks is dood, hartstikke dood.

De regel “hartstikke dood” wordt ook wel gezongen als “hailendal dood”.

Geschiedenis van de bierstijl: IPA

Martinus Peerd is een pittige IPA uit Groningen. Met aroma’s van passievrucht, citrus en ananas. Gebrouwen met speciale gist en hop zoals Magnum, Simcoe, Amarillo en Mosaic.

India Pale Ale (IPA) heeft een rijke geschiedenis die teruggaat tot de 18e eeuw in Groot-Brittannië. De oorsprong ervan wordt vaak toegeschreven aan de behoefte van de Britse koloniale troepen in India aan bier dat de lange reis over zee kon overleven.

De eerste IPAs werden gebrouwen met een hoger alcoholpercentage en een extra dosis hop, een natuurlijk conserveermiddel, om de houdbaarheid te verlengen en het bier bestand te maken tegen de tropische omstandigheden tijdens de reis naar India. Deze stijl van bier werd al snel populair in Groot-Brittannië en daarbuiten vanwege zijn unieke smaakprofiel en houdbaarheid.

Hoewel de populariteit van IPA in de 19e eeuw afnam ten gunste van andere bierstijlen, kende het een opleving in de late 20e en vroege 21e eeuw, vooral in de ambachtelijke bierbrouwscene in de Verenigde Staten. Amerikaanse ambachtelijke brouwers begonnen met het experimenteren met hopsoorten en brouwtechnieken, waardoor verschillende subcategorieën van IPA ontstonden, zoals American IPA, Double IPA, en New England IPA.

Tegenwoordig is IPA een van de meest populaire en invloedrijke bierstijlen wereldwijd, met een enorme verscheidenheid aan smaken en aroma’s die brouwers blijven verkennen en perfectioneren. IPA blijft een belangrijk onderdeel van de biercultuur en blijft evolueren met nieuwe trends en innovaties binnen de ambachtelijke bierindustrie.